Ωράριο Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή 7:00-21:00 & Σάββατο 8:00-13:00
  Τηλ. Επικοινωνίας : 210-8640918

Archive for Σεπτεμβρίου 2015

Αλλεργία

Με τον όρο αλλεργία εννοείται η παθολογική κατάσταση
κατά την οποία ο οργανισμός αντιδρά σε αβλαβείς περι-
βαλλοντικές ουσίες, που ονομάζονται αλλεργιογόνα. Πιο
ειδικά, η αλλεργία είναι αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου
Ι στην οποία κύριοι πρωταγωνιστές είναι ειδικά κύτταρα
του αίματος (βασεόφιλα και μαστοκύτταρα) και ένας ειδι-
κός τύπος αντισώματος, η ανοσοσφαιρίνη Ε (IgE ).
Ως αλλεργιογόνα μπορούν να δράσουν
• ορισμένες τροφές όπως αυγά, ψάρια, θαλασσινά ντο-
μάτα, φυστίκια, φουντούκια, φράουλες.
• φάρμακα όπως η πενικιλίνη, οι αντιοροί (πχ αντιτετανι-
κός ορός) σκιαγραφικά σκευάσματα που χρησιμοποιούν-
ται στην ακτινολογία.
• καλλυντικά, χρώματα, επαγγελματικές ουσίες (latex).
• η γύρη διαφόρων φυτών, φτερά, τρίχες, κόπρανα δια-
φόρων ζώων, σκόνη, τσίμπημα εντόμων κ.α.
Τα αλλεργιογόνα φτάνουν στον οργανισμό μέσω της ανα-
πνοής, με επαφή στο δέρμα , με την τροφή ή και ένεση.
Όταν ο οργανισμός έρθει σε επαφή με μια ξένη ουσία
που δρα ως αλλεργιογόνο, το ανοσοποιητικό σύστημα
βάζει σε λειτουργία τους αμυντικούς μηχανισμούς της χη-
μικής και της κυτταρικής ανοσίας με σκοπό την εξουδε-
τέρωση του αντιγόνου.
Την πρώτη φορά που ο οργανισμός θα συναντήσει το αλ-
λεργιογόνο, θα ευαισθητοποιηθεί η ανοσοσφαιρίνη Ε, η
οποία θα καταλήξει σε ειδικούς υποδοχείς πάνω στα βα-
σεόφιλα και μαστοκύτταρα.
Τη δεύτερη (τρίτη κλπ.) φορά που ο οργανισμός θα συ-
ναντήσει το ίδιο αλλεργιογόνο τότε η ανοσοσφαιρίνη Ε
θα αναγνωρίσει το αλλεργιογόνο και θα ενωθεί με αυτό
με αποτέλεσμα την ενεργοποίηση των βασεόφιλων και
μαστοκυττάρων.
Τα ενεργοποιημένα βασεόφιλα και μαστοκύτταρα θα απε-
λευθερώσουν διάφορες ουσίες που έχουν αποθηκευμένες
(π.χ. ισταμίνη) που με τη σειρά τους θα προκαλέσουν μια
ταχεία φλεγμονώδη αντίδραση που θα οδηγήσει σε φτάρ-
νισμα, ερυθρότητα, φαγούρα, αγγειοδιαστολή, αυξημένη
διαπερατότητα των αγγείων, σύσπαση των λείων μυϊκών
ινών, προσέλκυση ηωσινοφίλων και ουδετεροφίλων, συσ-
σώρευση αιμοπεταλίων και αυξημένη έκκριση βλέννας
κλπ.
Οι αλλεργικές παθήσεις οφείλονται σε
• γενετική προδιάθεση (άτομα των οποίων οι γονείς
έχουν αλλεργίες είναι πιθανότερο να αποκτήσουν υπε-
ρευαισθησία, αν και όχι υποχρεωτικά προς τις ίδιες ου-
σίες).
• στην έκθεση στα αλλεργιογόνα (αντιγόνα) που μπο-
ρούν να τις προκαλέσουν.
• στην ευαισθητοποίηση του άτομου στα αλλεργιογόνα,
από προηγούμενη έκθεση σε αυτά
Στο δέρμα, μία οξεία αλλεργική αντίδραση προκαλεί κνί-
δωση, δερματίτιδα και φαγούρα, ενώ σε χρόνιες κατα-
στάσεις η αλλεργία μπορεί να προκαλέσει ατοπική
δερματίτιδα και έκζεμα.
Στην αναπνευστική οδό, η οξεία αλλεργική αντίδραση
προκαλεί βήχα, ρινική συμφόρηση, φτάρνισμα, κλείσιμο
του λαιμού και, σε χρόνιες καταστάσεις άσθμα. Μπορεί
επίσης να προκαλέσει ερυθρότητα και φαγούρα στα
μάτια.
Οι οξείες αλλεργικές αντιδράσεις στο γαστρεντερικό σύ-
στημα αρχίζουν από το στόμα με μυρμήγκιασμα, φα-
γούρα, μεταλλική γεύση και πρήξιμο της γλώσσας και του
λάρυγγα, ακολουθούμενα από κοιλιακό άλγος, μυϊκούς
σπασμούς, εμετούς και διάρροια, που σε χρόνιες κατα-
στάσεις οδηγούν σε ποικιλία γαστρεντερικών προβλημά-
των.
Αναφυλαξία- επείγον ιατρικό περιστατικό
Κάθε σοβαρή οξεία αλλεργική αντίδραση μπορεί να απει-
λήσει τη ζωή, προκαλώντας αναφυλαξία, που μπορεί να
ξεκινήσει με διέγερση, αίσθημα «επερχόμενης καταστρο-
φής», χλωμάδα στο δέρμα λόγω της πτώσης της αρτη-
ριακής πίεσης ή και απώλεια συνείδησης (λιποθυμία).
Αναφυλακτικο shock (καταπληξία), μπορεί να συμβεί στην
περίπτωση που το αλλεργιογόνο περάσει κατ ευθεία στην
αιματική κυκλοφορία ενός ευαισθητοποιημένου άτομου.
Η αναφυλαξία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα χωρίς τα-
χεία αντιμετώπιση με ένεση επινεφρίνης (αδρεναλίνης).
Μορφές εκδήλωσης
Αλλεργική ρινίτιδα
Η ρινίτιδα μπορεί να είναι εποχική ή να εμφανίζεται και
να ταλαιπωρεί καθ” όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Πιθανοί ένοχοι: Γύρη, γρασίδι, σκόνη, επιθήλια ζώων κ.ά.
Αλλεργικό άσθμα
Συμπτώματα: Ξηρός βήχας κατά τη διάρκεια της ημέρας,
τη νύχτα (πριν αλλά και κατά τον ύπνο) ή μετά από τρέ-
ξιμο, δύσπνοια, «βράσιμο» και πόνος στο στήθος, ακόμα
κι όταν το άτομο δεν έχει κρυολογήσει ή αρρωστήσει
(Αν το άσθμα υποτροπιάζει ή είναι χρόνιο, συστήνεται
χρόνια αγωγή και ειδικά φάρμακα για την αντιμετώπιση
των σοβαρών επεισοδίων.
Πιθανοί ένοχοι: Γύρη, βαφές, σκόνη, το τρίχωμα των
ζώων κ.α.
Δερματικές αλλεργίες
Συμπτώματα: Ερεθισμός του δέρματος που συχνά οδηγεί
σε εξάνθημα. Μπορεί να εμφανιστεί φαγούρα, πρήξιμο,
κοκκινίλες ή απολέπιση του δέρματος.
Πιθανοί ένοχοι: Επαφή του δέρματος με διάφορες ουσίες,
βραχιολάκια από δέρμα, σκουλαρίκια με νικέλιο, τραχιά
υφάσματα, επαφή με φυτά, τροφική αλλεργία που εκδη-
λώνεται στο δέρμα, αλλά και το στρες.
Αλλεργίες από τσιμπήματα εντόμων
Οι ένοχοι: Το τσίμπημα εντόμων και ειδικότερα της μέ-
λισσας ή της σφήκας.
Συμπτώματα: Έντονη τοπική αντίδραση στην περιοχή που
έγινε το τσίμπημα με ερεθισμό του δέρματος και πρήξιμο.
Το τσίμπημα όμως μπορεί να προκαλέσει μέχρι και αλλερ-
γικό σοκ. Απευθυνθείτε άμεσα σε γιατρό σε περίπτωση
που δείτε συμπτώματα όπως πρήξιμο, ερυθρότητα, έν-
τονο κνησμό, δύσπνοια ή αν το τσίμπημα έχει γίνει κοντά
στο στόμα.
Εργαστηριακές εξετάσεις για τις αλλεργίες.
Η διερεύνηση των αλλεργικών παθήσεων πρέπει να ξεκι-
νάει πάντα με την κλινική εξέταση. Η διάγνωση ξεκινάει
με το ιατρικό ιστορικό , τη πλήρη φυσική εξέταση και κα-
τόπιν εργαστηριακές εξετάσεις.
Τα πλεονεκτήματα των αιματολογικών εξετάσεων είναι
ότι πολλά στοιχεία μπορούν να εξαχθούν με ένα μόνο
δείγμα αίματος, τα αποτελέσματα είναι υψηλά επαναλή-
ψιμα και δεν επηρεάζονται από φάρμακα, όπως π.χ αντι-
σταμινικά.
ΓΕΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΣ: Τα αλλεργικά άτομα μπορεί να έχουν
υψηλό ποσοστό ηωσινόφιλων λευκοκυττάρων στο αίμα
τους. Έτσι από μία τόσο απλή εξέταση όπως η γενική αί-
ματος μπορούμε να υποπτευθούμε αν κάποιος έχει προ-
διάθεση για αλλεργίες.
ΙgE: Τα αλλεργικά άτομα μπορούν να έχουν υψηλά επί-
πεδα IgE στο αίμα τους και αυτό μπορεί να μετρηθεί και
να χρησιμοποιηθεί ως ένδειξη όταν υπάρχουν υποψίες
αλλεργίας. Αυτές οι εξετάσεις μπορούν να επιβεβαιώσουν
αλλεργίες με εμπλοκή της IgE και να γίνουν σε κάθε ηλι-
κία, ακόμα και στα βρέφη.
RAST: Πρόκειται για μία εξέταση που μας επιτρέπει να εν-
τοπίσουμε όχι μόνο την ύπαρξη ευαισθησίας αλλά και το
βαθμό αυτής (ποσοτικός προσδιορισμός) σε ένα συγκε-
κριμένο αλλεργιογόνο.
Επιμέλεια κειμένου
Κυριάκος Κοτσυφάκης
Βιολόγος – Phd Φαρμακευτικής Χημείας
Υπεύθυνος εργαστηρίου

Read More

Πνευμονιοκοκκική νόσος

Η πνευμονία της κοινότητας ή αλλιώς η εξωνοσο-
κομειακή πνευμονία αρκετά συχνά αποτελεί μία σο-
βαρή λοίμωξη σε παιδιά και ενήλικες. Το βακτήριο
Streptococcus pneumoniae εξακολουθεί να θεω-
ρείται το συχνότερο μικροβιακό αίτιο. Το συγκε-
κριμένο βακτήριο μπορεί να προσβάλει το
αναπνευστικό σύστημα και να προκαλέσει ιγμορί-
τιδα, εώς και βακτηριακή πνευμονία, μέση ωτίτιδα,
ενώ αν προσβάλει το κεντρικό νευρικό σύστημα
μπορεί να προκαλέσει και μηνιγγίτιδα.
Κάθε χρόνο αναφέρονται 156 εκατομμύρια περι-
στατικά πνευμονίας από πνευμονιόκκοκο σε παιδιά
παγκοσμίως. Το 95% των νέων περιστατικών εμ-
φανίζονται σε παιδιά που κατοικούν σε αναπτυσ-
σόμενες χώρες.
Η πνευμονία που οφείλεται σε πνευμονιόκκοκο
είναι μια πολύ σοβαρή νόσος, με υψηλά ποσοστά
θνητότητας (10-20%). Σε ομάδες υψηλού κινδύνου
όπως είναι τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι το
ποσοστό θανάτου υπερβαίνει το 50%.
Τα βρέφη και τα μικρά παιδιά είναι ιδιαίτερα ευαί-
σθητα λόγω του γεγονότος ότι το ανοσοποιητικό
τους σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα πλήρως.
Παρά τη θεραπεία με αντιβιοτικά, ένα ποσοστό
των παιδιών εξακολουθεί να χάνει την ζωή του
από αυτές τις επικίνδυνες επιπλοκές. Τα παιδιά που
επιβιώνουν, συχνά αντιμετωπίζουν μόνιμες βλάβες
όπως κώφωση, επιληψία, διανοητική καθυστέρηση
ή άλλες σοβαρές αναπηρίες.
Οι ιδιαίτερα ευπαθείς ομάδες είναι ενήλικες άνω
των 65 ετών, άτομα που πάσχουν από χρόνιες πα-
θήσεις όπως πνευμονοπάθεια, καρδιοπάθεια, σακ-
χαρώδη διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια και
αυτοάνοσα νοσήματα, άτομα ανοσοκατεσταλ-
μένα, άτομα μετά από σπληνεκτομή, άτομα με δρε-
πανοκυτταρική ή μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία,
παιδιά άνω των 2 ετών με χρόνια νοσήματα και
ανοσοανεπάρκεια και παιδιά μικρότερα των 2
ετών. Ο αλκοολισμός αποτελεί επίσης προδιαθε-
σικό παράγοντα.
Ο πνευμονιόκοκκος είναι ένας παθογόνος μικρο-
οργανισμός, ο οποίος προσκολλάται στους βλεν-
νογόνους της μύτης και του φάρυγγα πολλών
ανθρώπων (ανάλογα με την ηλικία ως και στο
60%), χωρίς το γεγονός αυτό να σημαίνει ότι θα
νοσήσουν. Μεταφέρεται μέσω μολυσμένων στα-
γονιδίων, για παράδειγμα με το βήχα ή το φτέρνι-
σμα, στις ευπαθείς ομάδες, όπως τα μικρά παιδιά
και τους ηλικιωμένους, και συχνά προκαλεί ασθέ-
νειες.
Τα συμπτώματα της πνευμονίας συνήθως περιλαμ-
βάνουν ρίγος, υψηλό πυρετό, εφίδρωση, δύ-
σπνοια, θωρακικό άλγος, παραγωγικό βήχα με
πτύελα, μυαλγία και κόπωση. Η ταχύπνοια (ταχύς
ρυθμός αναπνοών ανά λεπτό) ως σύμπτωμα πνευ-
μονίας αξιολογείται κυρίως στα παιδιά και μπορεί
να προηγείται των άλλων κλινικών ευρημάτων.
Συχνά η διάγνωση της πνευμονίας βασίζεται στην
κλινική εικόνα του ασθενούς. Απεικονιστικές εξε-
τάσεις όπως η ακτινογραφία θώρακος πραγματο-
ποιούνται προς επιβεβαίωση της κλινικής
υπόθεσης, σε περίπτωση διφορούμενων αποτελε-
σμάτων από την κλινική εξέταση, σε περίπλοκες
περιπτώσεις ή για παρακολούθηση της πορείας της
νόσου. Στα βρέφη και στα μικρά παιδιά η ακτινο-
γραφία θώρακος ενδείκνυται όταν διαπιστώνεται
πυρετός σε συνδυασμό με: ταχύπνοια, ρουθούνι-
σμα, ρόγχοι, αναπνευστική δυσχέρεια και ακροα-
στικά.
Πολυάριθμα απεικονιστικά χαρακτηριστικά συνθέ-
τουν την εικόνα της πνευμονίας αλλά και ενός πλή-
θους άλλων παθολογικών καταστάσεων. Για τον
λόγο αυτό η διάγνωση πρέπει να γίνεται πάντα
βάσει όλων των διαγνωστικών ευρημάτων.
Έρευνες των τελευταίων ετών αποδίδουν στην
απλή ακτινογραφία θώρακος μια ευαισθησία και
μια ακρίβεια μεταξύ 42-73% όσον αφορά στην
ανάδειξη της αιτιολογίας της πνευμονίας. Ανάλογα
με το αν μια πνευμονία είναι βακτηριακής, ιογε-
νούς ή άλλου είδους προελεύσεως κυριαρχούν και
συγκεγριμένα απεικονιστικά χαρακτηριστικά. Η
πνευμονιοκοκκική πνευμονία είναι βακτηριακής
προελεύσεως.
Το τυπικό εύρημα της ακτινογραφίας θώρακος
στην βακτηριακή πνευμονία είναι η πύκνωση (ή
σκιά) που παρουσιάζεται στον πνεύμονα και συνή-
θως περιορίζεται σε έναν λοβό (λοβώδης πνευμο-
νία). Οι λήψεις των εικόνων σε δύο επίπεδα
(οπισθιο-πρόσθιο και πλάγιο ή αλλιώς face και profile)
βοηθά στον προσδιορισμό της ακριβούς
θέσης του διηθήματος και της σχέσης του με τα
γύρω όργανα όπως για παράδειγμα το μεσοθωρά-
κιο και η καρδιά.
Σε περίπλοκες καταστάσεις ή όταν η ακτινογραφία
θώρακος αφήνει κάποια ερωτηματικά, οι απεικονι-
στικές εξετάσεις μπορούν να συμπληρωθούν με
την υπολογιστική ή αξονική τομογραφία. Η μέθο-
δος αυτή έχοντας την δυνατότητα να παράγει ει-
κόνες πολύ λεπτών τομών του πνευμονικού
παρεγχύματος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και πολύ
πιο ειδική από την απλή ακτινογραφία. Και εδώ η
τυπική απεικόνιση της βακτηριακής πνευμονίας
είναι εστιακές ή ακανόνιστες περιοχές πύκνωσης
με παρουσία αεροβρογχογράμματος. Σημαντική
είναι η συμβολή της υπολογιστικής τομογραφίας
στην ακριβή ανάδειξη της τοποθεσίας του πνευμο-
νικού διηθήματος αλλά και στην ανάδειξη επιπλο-
κών.
Η αξονική τομογραφία του θώρακα ενδείκνυται
και για την παρακολούθηση της πορείας της
νόσου, ιδιαίτερα σε μεγάλους ανθρώπους, σε αν-
θρώπους με πνευμονιοπάθεια καθώς και σε ανο-
σοκατεσταλμένους ανθρώπους εφόσον καθιστά
δυνατή την διάγνωση της νόσου σε πρώιμο στάδιο
ή αντίθετα μπορεί να αποκλείσει την παρουσία της
σε περιπτώσεις που κάτι τέτοιο είναι ζωτικής ση-
μασίας. Αντίθετα, δεν χρησιμοποιείται για την διά-
γνωση της πνευμονίας σε παιδιά – παρα μόνο σε
πολύ ειδικές περιπτώσεις – λόγω της σχετικά με-
γάλης ακτινοβολίας της μεθόδου και της αδυνα-
μίας συνεργασίας των πολύ μικρών παιδιών.
Συμπληρωματικός έλεγχος γίνεται και με μικροβιο-
λογικό έλεγχο με Γενική εξέταση αίματος, ΔΕΚ και
CRP, Mycoplasma Pneumoniae.
Επιμέλεια κειμένου:
Δημήτριος Τριανταφύλλου
Δρ. Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρώην Διευθυντής του Ακτινολογικού Τμήματος
του 7ου Νοσοκομείου του ΙΚΑ
Επιστημονικά Υπεύθυνος του Διαγνωστικού
Κέντρου «ΚΟΣΜΟΪΑΤΡΙΚΗ»

Read More

Ο Ιός HIV

Ο ιός του HIV
Το AIDS παρατηρήθηκε κλινικά για πρώτη φορά
το 1981 στις Ηνωμένες Πολιτείες, σε χρήστες
ενδοφλέβιων ναρκωτικών και ομοφυλόφιλους άν-
δρες που ενώ δεν είχαν κάποια γνωστή βλάβη
του ανοσοποιητικού, παρουσίαζαν συμπτώματα
πνευμονίας από πνευμονοκύστη (PCP), ή έναν
σπάνιο καρκίνο του δέρματος, το σάρκωμα Kaposi
(KS). Στην Ελλάδα η πρώτη περίπτωση
AIDS εμφανίστηκε το 1981, ο πρώτος θάνατος
από AIDS καταγράφηκε το 1983 και τα πρώτα
δηλωθέντα περιστατικά μόλυνσης HIV το 1984.
Ακολούθησε μια αυξητική τάση μέχρι και το
1997, μια πτώση των νέων μολύνσεων HIV ανά
χρόνο μετά και σταθεροποίηση μέχρι περίπου το
2003-4. Από το 2009-2011 οι νέες μολύνσεις
αυξήθηκαν κατά 57%, τάση που συνεχίστηκε και
το 2012, με επιπλέον κρούσματα κυρίως μεταξύ
χρηστών ενδοφλέβιων ναρκωτικών. Μερικοί ιοί,
όπως αυτοί που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα
ή τη γρίπη, παραμένουν στο σώμα μόνο για με-
ρικές ημέρες. Όταν κάποιος μολύνεται με τον ιό
γίνεται HIV οροθετικός και θα είναι για πάντα
HIV οροθετικός. Το χαρακτηριστικό του ιού είναι
το πολύ υψηλό ποσοστό μετάλλαξής του, ο γρή-
γορος ρυθμός αναπαραγωγής του και το τερά-
στιο μέγεθος του πληθυσμού του. Οι ονομασίες
HIV και AIDS μπορεί να συγχέονται γιατί και οι
δύο αυτοί όροι περιγράφουν την ίδια νόσο, το
AIDS ωστόσο αντιστοιχεί σε μια προχωρημένη
HIV νόσο. Περίπου οι μισοί από τους ανθρώπους
που έχουν μολυνθεί με HIV αναπτύσσουν AIDS
σε 10 χρόνια αν δεν λάβουν θεραπεία.
Διάγνωση:
Η διάγνωση της λοίμωξης με HIV γίνεται με ένα
ειδικό τεστ αίματος με την μέθοδο ELISA, το
οποίο ανιχνεύει τα αντισώματα που αναπτύσσει
ο οργανισμός κατά του ιού στο 100% περίπου
των περιπτώσεων. Επειδή όμως το τεστ ανιχνεύει
στην ουσία την αντίδραση του οργανισμού στον
ιό, δεν είναι δυνατή η ανίχνευση του ιού μέσα
στις 2-3 πρώτες εβδομάδες της μόλυνσης του
ατόμου. Σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να πραγ-
ματοποιηθεί ένα ειδικό τεστ, για να διαπιστωθεί
αν ο ιός HIV είναι παρόν στο αίμα.Στην περί-
πτωση του θετικού τεστ με την μέθοδο ELISA,
ακολουθούν ειδικότερα τεστ (WESTERN-BLOT)
σε εξειδικευμένα κέντρα και σε περίπτωση θετι-
κού αποτελέσματος ακολουθεί εξέταση «ιικού
φορτίου», δηλαδή απευθείας μέτρηση του ιού
HIV στο αίμα.
Το τεστ για την ανίχνευση του ιού συνιστάται σε
όλα τα άτομα ηλικίας από 13 ετών ως 64 ετών,
να εξετασθούν για HIV, τουλάχιστον μια φορά,
ασχέτως πιθανού κινδύνου.
Επιπλέον, συνιστάται σε σεξουαλικά ενεργούς,
κυρίως με 3 ή περισσότερους ερωτικούς συντρό-
φους τους τελευταίους 12 μήνες, σε ανθρώπους
που είχαν σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλάξεις
με κάποιον που είναι θετικός στον ιό HIV ή με
κάποιον του οποίου το HIV status είναι άγνωστο.
Κατόπιν σεξουαλικής κακοποίησης. Επιπλέον σε
χρήστες ναρκωτικών (συμπεριλαμβανομένων και
των στεροειδών ορμονών). Κατόπιν χρήσης μη
αποστειρωμένου εξοπλισμού για τρύπημα αυτιών
και τατουάζ.
Σε άτομα που εργάζονται στον χώρο υγείας και
προηγήθηκε κάποιο ατύχημα ή τρύπημα με βελόνα.
Για οποιονδήποτε λόγο που μπορεί κάποιος να αμφι-
βάλλει για την περίπτωση μιας μόλυνσης με τον ιό.
Μη μετάδοση:
Ο HIV δεν μεταδίδεται με την χειραψία, το αγ-
κάλιασμα, το απλό φιλί, την συγκατοίκηση με κά-
ποιον οροθετικό, την κοινή χρήση ρούχων,
σκεπασμάτων, πιάτων, ποτηριών και μαχαιροπή-
ρουνων, τηλεφώνων, από την κοινή χρήση τουα-
λέτας, μπάνιου ή ντους. Δεν μεταδίδεται σε πι-
σίνες και θάλασσες. Δεν μεταδίδεται επίσης με
τον ιδρώτα και τα δάκρυα. Δεν υπάρχει κίνδυνος
μόλυνσης από κουνούπια και άλλα έντομα.
Μετάδοση:
Ο HIV μεταδίδεται όταν συγκεκριμένα σωματικά
υγρά που περιέχουν HIV μπορούν να μπουν απευ-
θείας στην κυκλοφορία του αίματος μέσω μιας
βλεννογόνου μεμβράνης ή μέσω ενός κατεστραμ-
μένου ιστού. Άλλοι τρόποι μετάδοσης του HIV
είναι μεταγγίσεις μολυσμένου αίματος, τοκετός και
θηλασμός, κοινή χρήση συριγγών όταν λαμβάνεται
δόση ναρκωτικών ουσιών, τυχαίες διατρήσεις με
σύριγγες, τατουάζ και τρύπημα αυτιών με μολυ-
σμένο εξοπλισμό κλπ.
Θεραπεία:
Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ριζική θεραπεία για
τον HIV. Επίσης δεν υπάρχει αποτελεσματικό εμ-
βόλιο. Υπάρχουν όμως φάρμακα (υψηλής δρα-
στικότητας αντιρετροϊκή θεραπεία HAART) για
την αντιμετώπιση της ασθένειας, οπότε οι πιθα-
νότητες να εκδηλώσει AIDS κάποιος οροθετικός
που θα λάβει έγκαιρη και σωστή θεραπεία, είναι
ελάχιστες.
Επιπλέον, όταν κάποιος γνωρίζει ότι είναι φο-
ρέας του ιού HIV και βρίσκεται υπό επιτυχημένη
αντιρετροϊκή θεραπεία, οι πιθανότητες να μετα-
δώσει τον ιό στον ερωτικό σύντροφό του, είναι
επίσης ελάχιστες.
Μαρία Τριανταφύλλου
Ιατρός Ακτινοδιαγνώστης
Κυριάκος Κοτσυφάκης
Βιολόγος – Υπεύθυνος Μικροβιολογικού
Εργαστηρίου

Read More