Ωράριο Λειτουργίας : Δευτέρα - Παρασκευή 7:00-21:00 & Σάββατο 8:00-13:00
  Τηλ. Επικοινωνίας : 210-8640918

Στενωτική νόσος καρωτίδων

Οι καρωτίδες και οι σπονδυλικές αρτηρίες είναι οι βασικές αρτη-
ρίες που τροφοδοτούν με αίμα τον εγκέφαλο. Οι κοινές καρωτί-
δες -από μία σε κάθε πλευρά του λαιμού- είναι αρτηρίες που
εκφύονται από αορτή (το κύριο αιμοφόρο αγγείο στο σώμα που
ξεκινάει από την καρδιά) στο επίπεδο του αορτικού τόξου και
εκτείνονται μέχρι τον εγκέφαλο στο εσωτερικό του κρανίου. Κάθε
κοινή καρωτίδα χωρίζεται σε έξω και έσω καρωτίδα οι οποίες τρο-
φοδοτούν με αίμα το πρόσωπο και τον εγκέφαλο αντίστοιχα. Ση-
μαντικότερη από τις καρωτίδες θεωρείται η έσω καρωτίδα, επειδή
το κύριο έργο της είναι η τροφοδοσία του εγκεφάλου με αίμα και
άρα με οξυγόνο.
Τι είναι η αθηρωμάτωση των καρωτίδων:
Η κύρια παθολογία των καρωτίδων είναι η αθηρωματική ή αγ-
γειακή ή αποφρακτική νόσος των καρωτίδων, η οποία συνήθως
προσβάλλει άτομα ηλικίας πάνω από 60 ετών και είναι συχνό-
τερη στους άνδρες παρά στις γυναίκες, χωρίς να αποκλείεται η
εμφάνισή της και σε μικρότερες ηλικίες. Όπως και οποιαδήποτε
αρτηρία στο σώμα, οι καρωτίδες αρτηρίες μπορεί να προσβλη-
θούν από την αθηρωματική νόσο και να αποφραχθούν στο εσω-
τερικό τους μερικά (στένωση) ή και πλήρως.
Καθώς εναποτίθεται αθηρωματική υλικό – αθηρωματική πλάκα,
οι αρτηρίες στενεύουν και σκληραίνουν. Αυτή η διαδικασία ονο-
μάζεται αθηροσκλήρυνση ή σκλήρυνση των αρτηριών. Το «αθη-
ρωματικό υλικό» ή «αθηρωματική πλάκα» αποτελείται από λίπη,
ασβέστιο και κύτταρα του καρωτιδικού τοιχώματος. Η αθηρωμα-
τική πλάκα αναπτύσσεται σταδιακά με την πάροδο των ετών και
η διαδικασία αυτή είναι περισσότερο πιθανό να λάβει χώρα με τη
γήρανση. Μόνο το 1% των ενηλίκων ηλικίας 50 έως 59 ετών
έχουν σημαντικά στενωμένες καρωτίδες αρτηρίες, όμως το 10%
των ενηλίκων ηλικίας 80 έως 89 ετών έχουν το πρόβλημα αυτό.
Η ποσότητα αίματος που περνάει από την έσω καρωτίδα σε ηρε-
μία και σε υγιή άτομα φτάνει τα 200-230 ml/λεπτό. Αφορά ηλι-
κίες 20-55 ετών. Μετά το 55ο έτος ελαττώνεται λόγω αύξησης
των αντιστάσεων στον εγκέφαλο.
Στενώσεις της έσω καρωτίδας έως 50% δεν προκαλούν μείωση
της ροής, στενώσεις 50-70% μειώνουν την παροχή σε 127,5
ml/λεπτό και στενώσεις >70% μειώνουν την παροχή σε λιγότερο
από 100ml/λεπτό. Στην τελευταία περίπτωση αναμένονται και κλι-
νικά συμπτώματα.
Καθώς η αθηρωματική πλάκα αναπτύσσεται σταδιακά, ο αυλός
της καρωτίδας γίνεται όλο και μικρότερος, με αποτέλεσμα η αι-
ματική ροή προς τον εγκέφαλο κάποια στιγμή να μειωθεί τόσο
πολύ, ώστε να προκληθεί αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Επι-
πλέον, εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να προκληθεί όταν τμήμα
της καρωτιδικής πλάκας αποσπαστεί από το τοίχωμα της καρω-
τίδας και παρασυρόμενο από την αιματική ροή, “ταξιδέψει” προς
μικρότερες αρτηρίες τις οποίες αποφράσσει. Αυτό γιατί μία αθη-
ρωματική πλάκα μπορεί να καταστεί ασταθής και κομμάτια από
τη λιπώδη εναπόθεση μπορεί να αποσπαστούν κατά διαστήματα
και να μεταφερθούν με την αιματική ροή προς τον εγκέφαλο (εμ-
βολή). Όταν αυτά τα σωματίδια (ή έμβολα) ενσφηνωθούν σε μι-
κρότερη αρτηρία στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αγγειακό
εγκεφαλικό επεισόδιο είτε παροδικό είτε και μη παροδικό.
Το 80% όλων των εγκεφαλικών επεισοδίων οφείλονται σε βλά-
βες των καρωτίδων.
Ποιοι οι παράγοντες κινδύνου:
Όπως και στην περίπτωση της αρτηριακής νόσου οπουδήποτε στο
σώμα, ορισμένοι παράγοντες αυξάνουν την πιθανότητα δημιουρ-
γίας αθηρώματος.
Αυτοί περιλαμβάνουν:
• Οικογενειακό ιστορικό αθηρωσκλήρυνσης (καρωτιδική νόσος,
στεφανιαία νόσος, περιφερική αγγειοπάθεια)
• Ηλικία (οι άνδρες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο κάτω από την ηλι-
κία των 75 ετών, ενώ οι γυναίκες σε ηλικία μεγαλύτερη των 75
ετών)
• Φύλο (οι άνδρες νοσούν με μεγαλύτερη συχνότητα)
• Κάπνισμα
• Υψηλή αρτηριακή πίεση ( υπέρταση )
• Υψηλή χοληστερόλη στο αίμα ( υπερχοληστερολαιμία ) και τρι-
γλυκερίδια
• Σακχαρώδης Διαβήτης ( ειδικά στην περίπτωση που δεν ελέγ-
χεται επαρκώς )
• Παχυσαρκία
• Έλλειψη άσκησης – καθιστική ζωή
Ποια τα συμπτώματα της καρωτιδικής στένωσης:
Όπως συμβαίνει στα περισσότερα αγγειακά νοσήματα, συνήθως
δεν υπάρχουν συμπτώματα που να δηλώνουν την παρουσία μιας
καρωτιδικής στένωσης, ιδιαίτερα στα αρχικά στάδια της
νόσου. Δυστυχώς, οι πρώτες εκδηλώσεις μιας καρωτιδικής στέ-
νωσης είναι ένα παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο ή ακόμη
και ένα εγκατεστημένο εγκεφαλικό με μόνιμες βλάβες. Ανεξαρτή-
τως ενός παροδικού ή ενός εγκατεστημένου εγκεφαλικού, τα συμ-
πτώματα είναι παρόμοια και σε αυτά συνήθως
συμπεριλαμβάνονται τα ακόλουθα:
• Σύγχυση, δυσκολία στην ομιλία ή στην κατανόηση της ομιλίας
• Θάμβος ή και απώλεια όρασης (πολλοί την περιγράφουν ως να
καλύπτεται το μάτι από κουρτίνα)
• Αδυναμία κίνησης σκέλους (άνω ή κάτω άκρου)
• Αδυναμία, μούδιασμα σε περιοχή του σώματος όπως το πρό-
σωπο, το χέρι ή το πόδι από την μία μόνο πλευρά
• Δυσκολία στην βάδιση, απώλεια της ισορροπίας ή του προσα-
νατολισμού
Σε βλάβες των σπονδυλικών έχουμε ιλίγγους, διπλωπία, δυσαρ-
θρία, απώλεια ισορροπίας μέχρι πτώση στο έδαφος χωρίς απώ-
λεια συνείδησης (drop attacks).
Πώς γίνεται η διάγνωση:
Όσον αφορά στην πρόληψη και τη διάγνωση της καρωτιδικής
νόσου, η πρώτη εξέταση εκλογής είναι το έγχρωμο Doppler υπε-
ρηχογράφημα ή Triplex των καρωτίδων και των σπονδυλικών αρ-
τηριών καθώς αποτελεί μια απεικονιστική μέθοδο εύκολη, μη
επεμβατική, γρήγορη, ανώδυνη και απόλυτα αξιόπιστη η οποία
μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε την κατάσταση των καρω-
τίδων σε πραγματικό χρόνο. Με το triplex καρωτίδων εξετάζουμε
την ανατομία και την πορεία του κάθε αγγείου, τη ροή του αίμα-
τος προς τον εγκέφαλο, την ύπαρξη αθηρωματικών πλακών και
την έκταση, το μέγεθος, την υφή και τη σύνθεση της αθηρωματι-
κής πλάκας. Επίσης μπορούμε να απεικονίσουμε τυχόν στένωση
και να υπολογίσουμε με μεγάλη ακρίβεια το ποσοστό της στένω-
σης, είτε με μέτρηση του ποσοστού του ελεύθερου αυλού, είτε με
βάση την ανάλυση του φάσματος και των ταχυτήτων της ροής του
αίματος.
Εάν οι πληροφορίες που θα ληφθούν με την εξέταση αυτή είναι
επαρκείς τότε είναι πιθανό ότι δεν θα διενεργηθούν περαιτέρω
διαγνωστικές εξετάσεις. Εάν με την εξέταση διαπιστωθεί σημαντική
εναπόθεση πλάκας που προκαλεί σημαντική στένωση στην καρω-
τίδα αρτηρία μπορεί να χρειαστείτε ειδική αντιμετώπιση επιπρό-
σθετα της φαρμακευτικής αγωγής. Εάν χρειαστεί ειδική
αντιμετώπιση, μπορεί να χρειαστεί να διενεργηθούν προηγουμένως
περισσότερες εξετάσεις όπως
• Αξονική αγγειογραφία (CTA)
• Μαγνητική αγγειογραφία (MRA)
• Ψηφιακή αγγειογραφία (DSA)
Ποια η αντιμετώπιση:
Εδώ θα πρέπει να επαναλάβουμε πως ένα ποσοστό στένωσης έως
50% δεν θεωρείται αιμοδυναμικά σημαντικό, δεν διαταράσσει δη-
λαδή σοβαρά την αιμάτωση του εγκεφάλου και ως εκ τούτου αν-
τιμετωπίζεται μόνο φαρμακευτικά, ενώ όσο αυξάνεται αυτό το
ποσοστό και ιδίως όταν ξεπεράσει το 70-80 % τότε αρχίζει η πι-
θανότητα μιας επεμβατικής ή χειρουργικής αντιμετώπισης της στέ-
νωσης είτε με καρωτιδική ενδαρτηρεκτομή είτε με καρωτιδική
αγγειοπλαστική με τοποθέτηση stent.
Συμπερασματικά:
• Στενώσεις 70-99% πρέπει να αντιμετωπιστούν χειρουργικά.
• Στενώσεις 50-69% αντιμετωπίζονται συντηρητικά με αντιαιμο-
πεταλιακά εκτός εάν η αθηρωματική πλάκα είναι μαλακή με πα-
ρουσία έλκους ή ενδοπλακικής αιμορραγίας ή όταν ο ασθενής έχει
κάνει εγκεφαλικό χωρίς σημαντικό υπόλειμμα.
• Στενώσεις 30-49% χρήζουν συντηρητικής αντιμετώπισης των
παραγόντων κινδύνου και μπορούμε να δώσουμε αντιαιμοπετα-
λιακά μόνο για καρδιολογικούς λόγους.
• Σε πλήρη απόφραξη η αντιμετώπιση είναι συντηρητική.
Επιμέλεια κειμένου:
Λάππας Ιωάννης- Ιατρός Ακτινολόγος

prostatis
Προστάτης Αδένας

Ο προστάτης αδένας είναι αδένας του ανδρικού αναπαραγω- γικού συστήματος ο οποίος βρίσκεται στην πύελο, κάτω από την ουροδόχο κύστη και μπροστά από το ορθό έντερο.

alergia
Αλλεργία

Με τον όρο αλλεργία εννοείται η παθολογική κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός αντιδρά σε αβλαβείς περι- βαλλοντικές ουσίες, που ονομάζονται αλλεργιογόνα.

image
Παρακέντηση Θυρεοειδούς

Οι όζοι του θυρεοειδούς είναι συχνό εύρημα και με την ψηλάφηση απαντάται στο 4-8% των ενηλίκων, με την υπερηχογραφική διερεύνηση στο 41% και με την παθολογοανατομική διερεύνηση στο 50% περίπου.

glouteni
Αλήθειες και μύθοι για τη γλουτένη

Η γλουτένη είναι πρωτεΐνη του μαλακού σιταριού, κριθαριού και σίκαλης και άλλων κοινών δημητρια- κών. Αποτελεί το 80% της πρωτεΐνης του σιταριού και είναι το συστατικό που κάνει το ψωμί να «φου- σκώνει».